GRZEGORZ KOZERA „Króliki Pana Boga” ***

13690_10203961850716528_2448950355955255383_nKoniec wojny. Adam – dziewiętnastoletni chłopak, wywieziony na roboty do Niemiec, Honza – jedenastolatek z obozu i Halina, znana z wcześniejszej powieści tego autora, „Berlin, późne lato” – więźniarka obozu koncentracyjnego. Trójka bohaterów wyrusza z Niemiec, podzielonych między Amerykanów i Rosjan, do Polski. Bardzo trudna i obfitująca w wiele wydarzeń podróż. Głód, wycieńczenie, gruźlica Honzy. Niestety, to nie jest najgorsze. Największym niebezpieczeństwem są ludzie. Nie tylko Niemcy i Sowieci, bardzo często wielonarodowościowy tłum, wreszcie wolny ale zdezorientowany, zdziczały, nieumiejący znaleźć się w nowej rzeczywistości. Powieść Grzegorza Kozery jest wstrząsająca przez swój przekaz, pokazanie jak łatwo można człowieka obedrzeć z godności. Bardzo trudna lektura, często szokująca w swej wymowie. To opowieść o człowieku, o tym jak życie determinuje jego psychikę, kiedy wszelkie wartości, moralność, etyka, empatia – zanikają, ich miejsce zajmuje obojętność, okrucieństwo, zwierzęca walka o przeżycie. Autor operując prostym językiem, krótkimi scenami, mistrzowsko poprowadzoną akcją potrafił dotrzeć do czytelnika, „przeczołgać” go i zmusić do przemyślenia, czym jest człowieczeństwo. Jednocześnie dał nadzieję, w tym koszmarze w bohaterach jest współczucie, odpowiedzialność, chęć pomocy. Adam wiezie umierającego Honzę do matki, opiekuje się Haliną, która pozostaje obojętna na wszystko.Samotność, zagubienie przebija z tej książki. Autor fenomenalnie wplata losy postaci w tamte straszne czasy. Tę książkę trzeba przeczytać, przeżyć. To świetna i ważna literatura. Trzy gwiazdki, chociaż chętnie dałabym więcej, ale to najwyższa ocena.

(G.S.)

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>