ROMUALD PAWLAK. „PODAROWAĆ NIEBO”*****

ROMUALD PAWLAK. „PODAROWAĆ NIEBO”*****  Czarny i Biały Zdjęcie Prosty Kolaż Post na Facebook
WYDAWNICTWO IX
A gdybyśmy przenieśli się do przyszłości? Przyszłości, w której ludzie stoją na bardzo wysokim poziomie rozwoju i prowadzą kolonizację planet w odległych galaktykach?
Statek kosmiczny Skorpion, w wyniku błędu nawigacyjnego, utknął na tajemniczej, czerwonej planecie zamieszkanej przez prymitywną cywilizację Argunów, zwanych trojakami. Załoga statku w oczekiwaniu na ratunek, który może nigdy nie nadejść, prowadzi obserwacje miejscowej cywilizacji. Jednocześnie stara się znaleźć sposoby, aby popchnąć tubylców w kierunku rozwoju, ponieważ w ocenie załogi rozwijają się za wolno. W związku z czym, Ziemianie wprowadzają politykę trzech kroków: obserwacji trojaków bez ingerencji z zewnątrz, ukierunkowaniu Argunów na rozwój poprzez naukę i dyskretną pomoc, oraz zmuszenie mieszkańców Miry do skoku rozwojowego, stosując rozwiązania siłowe. Która z metod jest skuteczna? Która zakończy się sukcesem?
Między ludźmi dochodzi do konfliktów. Każdy z członków załogi uważa, że jego punkt widzenia jest najlepszy. Każdy z nich ma inną wizję „pomocy” Argunom i stara się przeforsować swoje metody działania. Czy jednak oni tej pomocy potrzebują? Czy to co przynoszą ludzie jest na pewno dobre dla mieszkańców Miry?
Z biegiem czasu obserwujemy stopień narastającej frustracji wśród Ziemian, problemów związanych z przedłużającym się poczuciem zagrożenia i izolacji. Bardzo dobrze skonstruowane sylwetki psychologiczne bohaterów, stanowią plejadę ludzkich charakterów, przedstawiają różne sposoby radzenia sobie w odmiennej rzeczywistości. Jednocześnie skłaniają do refleksji nad kondycją ludzkości. Czy na pewno to co nieznane i inne jest gorsze? Czy powinniśmy mierzyć wszystkich swoją miarą? Czy narzucanie siłą „postępu” jest etyczne? Obserwując problemy Ziemian, równolegle poznajemy mieszkańców Miry, którzy wiodą życie we własnym rytmie. Autor plastycznie opisuje wygląd Argunów, sposoby porozumiewania się, ich codzienność, kult przodków, zależności społeczne. Interesujące są, stosowane przez ludzi rozwiązania, które umożliwiają kontakt z trojakami. Pragnę też wspomieć o relacji łączącej astronoma Fostera z jego podopiecznym Argunem Gandhim. Ziemianin za wszelką cenę pragnie nauczyć trojaka patrzenia w niebo i czytania z gwiazd, jednocześnie ignorując to co uczeń ma do powiedzenia. I w tym miejscu możemy postawić kolejne pytanie, czy fakt, że kogoś nie rozumiemy daje nam prawo do oceniania?
Przyznaję, że jest to moje pierwsze spotkanie z literaturą fantastyczną i jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Nie ma tutaj wartkiej akcji, fabuła rozwija się powoli i sprawia, że coraz bardziej chcemy poznać dalsze losy Ziemian i Argunów. Jednocześnie skłania do przemyśleń i refleksji.
Przyznaję komplet gwiazdek za całokształt, ciekawy pomysł, bohaterów, zaskakujące zakończenie i epilog, który jest ukoronowaniem całej historii.
(Agata Pluta-Kaczor)

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>