PETER ZUCKERMAN, AMANDA PADOAN „POCHOWANI W NIEBIE” ⭐️

PETER ZUCKERMAN, AMANDA PADOAN „POCHOWANI W NIEBIE” ⭐️
PRZEKŁAD: KAJA GUCIO
KSIĄŻKA PRZEKAZANA PRZEZ WYDAWNICTWO MARGINESY.

Brak dostępnego opisu zdjęcia.

Tragiczna międzynarodowa wyprawa na K2 z 2008 roku, podczas której zginęło jedenaście osób. Na jej temat czytałam już wiele reportaży, analiz, wspomnień i opracowań, napisanych z różnych punktów widzenia, często sprzecznych, polemicznych. Tak już jest, że sukcesy najchętniej przypisuje się sobie, ale błędów szukamy w innych. Nie inaczej bywa w środowisku wspinaczy. Ta książka różni się jednak znacząco od poprzednich, ponieważ opowiedziana w niej historia została przedstawiona z perspektywy tych, których się zwykle pomija: tragarzy wysokościowych, w tym przypadku głównie Szerpów, ale i Pakistańczyków, gdyż jedni i drudzy brali udział w wyprawie, zdobywali szczyt, ginęli i ratowali innych. Bo ci ludzie to przecież nie tylko „pomocnicy” wypraw, to także himalaiści z prawdziwego zdarzenia. Jeden z nich, pakistański wspinacz Karim Meherban, który nie powrócił do swej rodziny, był przyjacielem współautorki książki, również alpinistki. Drugi z autorów to bardzo znany dziennikarz i reporter. Duet ten sprawił, że zrekonstruowany w książce przebieg wyprawy porywa, ale i skłania do refleksji, o czym zresztą świadczą liczne prestiżowe nagrody, przyznane temu opracowaniu.
Autorzy opowiadają przede wszystkim historię dwóch Szerpów, którzy przeżyli i brali udział w bohaterskich akcjach ratunkowych: Chhiringa Dorje, doświadczonego himalaisty, oraz Pasanga Lamy. Tutaj nie występują oni w tle. Poznajemy ich życie, dzieciństwo, rodziny, a także drogę na szczyty. I na TEN szczyt, jeden z najtrudniejszych i najbardziej niebezpiecznych w Karakorum i Himalajach. Towarzyszymy im podczas zdobywania góry, ale również wówczas, gdy czekali na śmierć, zbierającą swoje żniwo wśród uczestników wyprawy. To, że udało im się przeżyć, zawdzięczają nie tylko szczęściu, lecz przede wszystkim cechom charakteru, odporności, ocenie sytuacji oraz znajomości wysokogórskich realiów. „Pochowani w niebie” to wstrząsająca relacja z pamiętnej ekspedycji, ale także wzruszająca opowieść o ludziach zwykle skazanych na anonimowość. O kulturze i o obyczajach Szerpów. Świetnie napisana, klarowna, logiczna, a zarazem pełna dramatyzmu, wzbogacona trafnie i z wyczuciem dobranym materiałem fotograficznym.
Jedna z najlepszych książek o górach, jakie czytałam. Inna od wszystkich. Nie tylko warto, ale trzeba ją przeczytać. Złota gwiazdka.

(Anna Klejzerowicz)

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>