DOLORES REDONDO „DAM CI TO WSZYSTKO” *****

DOLORES REDONDO „DAM CI TO WSZYSTKO” *****
PRZEKŁAD: BARBARA BARDADYN
KSIĄŻKA PRZEKAZANA PRZEZ WYDAWNICTWO KOBIECE.

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba i tekst

Manuel jest poczytnym pisarzem, żyje w izolowanym kokonie świata własnej twórczości, a realiami życia codziennego zajmuje się jego mąż, Alvaro – mąż, nie partner, ponieważ panowie od ponad piętnastu lat są małżeństwem. Pewnego poranka Manuel dowiaduje się, że Alvaro zginął w wypadku samochodowym, i to w miejscowości, w której nie powinno go być: w hiszpańskiej Galicji. I nagle cały świat głównego bohatera runął. Jeszcze nie wie, do jakiego stopnia. Tego dowie się dopiero, gdy pojedzie na miejsce zdarzenia i odkryje, że mąż prowadził podwójne życie: nie dość, że należał do miejscowej arystokratycznej rodziny, miał też za sobą zupełnie nieznaną Manuelowi przeszłość. Pisarz jest wstrząśnięty, zamierza zrzec się spadku i uciekać, tym bardziej, że arystokraci traktują go wrogo. Spotyka jednak emerytowanego policjanta, który nie wierzy w wypadek. Uważa, że w śmierci Alvaro maczała palce jego uprzywilejowana rodzinka. Manuel podejmuje wyzwanie, by odkryć tajemnice najbliższego sobie człowieka, zrekonstruować nieznane fragmenty jego życia oraz wyjaśnić zagadkę śmierci. Czego się dowie, przy okazji poznając lepiej również samego siebie?…
Po doskonałym cyklu baskijskim Dolores Redondo, bałam się tej książki. A jednak od pierwszych zdań porwała mnie i wessała w swój świat. Na samym początku sprawił to doskonały styl Redondo, jej intrygujące spostrzeżenia i przykuwające uwagę refleksje, dopiero później świetna, misternie utkana fabuła. Autorka odwołuje się do twórczości Agathy Christie, i coś w tym jest, choć w tej powieści wątki obyczajowe i psychologiczne są o wiele bardziej rozbudowane, zagadka kryminalna natomiast… równie porywająca. I niepokojąca. Kapitalne portrety psychologiczne bohaterów, sugestywne oddane problemy społeczne współczesnej Hiszpanii, a także relacje międzyludzkie: nietolerancja, walka o wpływy czy status, nawet w rodzinie, niemożność porozumienia się. To rewelacyjna opowieść, burzliwa i bogata w odcienie. Autorka potrafi w niesamowity sposób, w jednym zdaniu oddać emocje i stany psychiczne swych postaci:
”Ale żeby płakać, potrzeba ciepła, a przynajmniej jakiejś namiętności, tymczasem arktyczny chłód, który zalał wszystko wokół, częściowo zamroził mu serce”.
Polecam tę książkę nie tylko miłośnikom mrocznych, obyczajowych kryminałów. Ma klimat nie do zapomnienia. I nie przez przypadek została nagrodzona najważniejszą hiszpańską nagrodą literacką Premio Planeta 2016, a także stała się najpopularniejszą powieścią w Hiszpanii w 2017 roku.
Nie wahajcie się!

(Anna Klejzerowicz)

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>