CEZARY ŁAZAREWICZ „Żeby nie było śladów” *****

CEZARY ŁAZAREWICZ „Żeby nie było śladów” *****
KSIĄŻKA LAUREATKA NIKE.

KSIĄŻKA PRZEKAZANA PRZEZ wyd. CZARNE. 22528430_2146411272051638_5373359086020195519_n

O Grzegorzu Przemyku słyszeli chyba wszyscy. Potworna komunistyczna zbrodnia, dokonana na dziewiętnastoletnim chłopcu wstrząsnęła nie tylko Polską. Zakatowanie maturzysty w komisariacie na Jezuickiej w Warszawie do dzisiaj budzi emocje. Cezary Łazarewicz podjął się niezwykle trudnego zadania. Napisał reportaż o Grzegorzu, jego śmierci, ale przede wszystkim o ludziach, którzy pozostali, głównie Barbarze Sadowskiej – matce, która przeżyła syna o 3 lata. Autor bardzo dużo miejsca poświęcił właśnie jej, kobiecie, która często uważana była za typową „Matkę Polkę”. Tymczasem była to osoba dosyć kontrowersyjna. Niewydawana poetka, osoba szalenie ekscentryczna, prowadząca w dwupokojowym mieszkanku dom otwarty, szukająca dużo młodszych kochanków, działaczka opozycyjna, otoczona mnóstwem ludzi. Grzegorz nie miał typowego, sielskiego dzieciństwa. Miał artystyczną duszę, pisał wiersze, grał na gitarze, śpiewał Kaczmarskiego i Wysockiego. Chciał żyć.
Książka Łazarewicza to naprawdę trudna i nie dająca się zapomnieć lektura, nawet nie przez swą drastyczność, lecz dzięki niezwykłemu kunsztowi autora, pokazuje dramat wielu ludzi, którzy często po tragicznej śmierci Grzegorza, już nigdy nie potrafili normalnie żyć i zapomnieć. Jednocześnie w tej książce mamy bardzo dokładnie i szczegółowo przedstawioną historię tamtych okropnych czasów. Łazarewicz pisze prostym, reporterskim językiem, unika pokazania swoich poglądów, emocji. Dzięki temu książka robi niesamowite wrażenie. Najwyższa ocena za całokształt tej lektury, której nie można pominąć. (G.S.)

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>